Inschrijven op de nieuwsbrief

Xiu Bin van Lier in Spot on Young Poets

'Ik leef in mijn bubbel' - videogedicht (Nederlands gesproken)

Online

Writers Unlimited heeft acht jongeren gevraagd een gedicht te maken bij het thema van het online Winternachten festival 2021: 'Het is aan ons'. Allen deden eerder mee met het Spot on Young Poets-programma voor Haagse middelbare schoolleerlingen en haalden de finale van de Jonge Campert prijs.

Xiu Bin van Lier is een jonge dichter uit Den Haag die tijdens Winternachten festival 2018 de finale van de Jonge Campert-prijs haalde. Zij nam najaar 2017 deel aan Spot on Young Poets, het educatieproject van Writers Unlimited, dichter en poëziedocent Diann van Faassen en Museum Meermanno | Huis van het Boek. Tijdens dichtworkshops op Haagse middelbare scholen krijgen leerlingen les in dichten en voordracht. Xiu Bin droeg haar gedicht voor tijdens het Schrijversfeest van het Winternachten festival 2018 als een van de drie finalisten van de Jonge Campert-prijs voor beste dichter-scholier. Ze is een leerling van het Dalton Den Haag.

In het schooljaar 2020-2021 was het niet mogelijk de poëzieworkshops te organiseren, maar Diann van Faassen wandelde met acht oud-deelnemers door de parken en straten van Den Haag en verkende met hen het thema. Het resultaat is een bijzondere serie videogedichten die de jonge dichters zelf hebben gemaakt. Het is een indringende getuigenis van een generatie, die vol verlangen is om hun perspectief en levensvisie te uiten, maar dit door de Covid-19 maatregelen nauwelijks kan doen. Met hun verbeeldingskracht geven ze een stem aan hun generatiegenoten die in het publieke debat doorgaans te weinig zichtbaar is.

Over de wandeling schreef Diann: "Eigenlijk wil ik niet volwassen worden, ik wil als een kind naar de wereld blijven kijken," zegt Xiu Bin van Lier net nadat ze opgetogen vertelt dat ze straks achttien en dus volwassen is. We wandelen op Landgoed Ockenburgh, "Als klein meisje kwam ik hier al, er is weinig veranderd, dat vind ik fijn." Terwijl we door een jungleachtig stuk bos lopen herinnert ze zich het in bomen klimmen en hutten bouwen met haar broertje.

Wat is de volwassenheid waar Xiu Bin niet aan wil? Een uitgestippeld pad "met een eigen huis, een baan, iets worden." "Bij een huis denk ik aan een busje, daarin zou ik willen wonen en rondreizen, het liefst met een hond erbij. Ik kijk er naar uit om zelf dingen te bepalen." Toch overweegt ze een studie Bouwkunde, "maar ik zou ook iets met muziek willen doen, in de pauzes op school speel ik gitaar in een band."

'Het is aan ons' klinkt voor Xiu Bin ver weg, als iets waarachter je je kunt verschuilen. "Wie is die ons, zijn we dat echt allemaal? Hoe kunnen we het eens worden? Ik kijk liever naar wat ík kan doen." Het zelf doen leverde het afgelopen jaar voordelen op: "Toen de school dicht was en ik alles thuis moest doen, was ik sneller klaar en had ik veel meer vrije tijd. Ik vind lessen vaak te lang duren." We lopen terug over de lanen die "als kind toch langer leken." We kijken nog even zoals we vroeger keken. Verwonderd en nieuwsgierig wil ze blijven; Xiu Bin pakt haar fiets. En ik zie haar zo in dat busje wegrijden…