Inschrijven op de nieuwsbrief

Even voorstellen: programmamaker Gerlinda Heywegen

Gerlinda Heywegen - foto Floris Schellitz
Gerlinda Heywegen - foto Floris Schellitz

Wie maken de programma's van het Winternachten festival? We stellen de komende weken graag ons deels nieuwe programmateam aan u voor. Ditmaal: Gerlinda Heywegen, die ook een paar leestips meegeeft.

Gerlinda Heywegen is programmamaker, schrijver, organisator en lezingengever, steeds op het gebied van film. Ze werkt onder andere voor Film by the Sea Festival in Vlissingen, de Filmkrant en het Winternachten festival.

Sinds 2016 maakt en presenteert Gerlinda filmprogramma's voor het Winternachten festival. In aansluiting op het festivalthema geeft ze daarin filmcolleges of bespreekt het thema vanuit een filmisch perspectief met schrijvers en dichters. Enkele voorbeelden van Gerlinda's programma's zijn Macht heeft altijd gelijk over o.a. House of Cards, met Tom Dommisse en Felix Rottenberg (Winternachten festival 2017), Power to the People: film als wapen (Winternachten festival 2018), en Over zichtbare onzichtbare verhalen, een gesprek met dichter Rosabelle Illes uit Aruba over de films die haar inspireren (Winternachten festival 2020).

Koning Film is het door Gerlinda opgerichte collectief dat zich toelegt op het ontwikkelen, organiseren en produceren van activiteiten en events die context bieden bij films en filmprogramma's. Denk aan intro's, talks, zaalgesprekken, talkshows, Q&A's met makers, cursussen.

Gerlinda coördineert Filmkrant.Live, waarvoor recensenten inleidingen en q&a's verzorgen in filmtheaters en op festivals. Daarnaast schreef ze onder andere The other director: beeldenvangers en lichttovenaars, gebundelde interviews met cameramensen ('director of photography' oftewel 'd.o.p.'), werkte ze mee aan Passie voor Cinema van Frans Westra, over de geschiedenis van de filmhuizen in Nederland, en was ze redacteur en journalist voor filmtijdschrift Skrien. Tegenwoordig schrijft ze regelmatig voor fanzine Schokkend Nieuws.

Uiteraard geeft Gerlinda ook enkele leestips met toelichting:

- Het boek dat ik cadeau geef

Zona van Geoff Dyer.
"Een paar jaar geleden begon ik met Zona van de Engelse schrijver Geoff Dyer. Als fan van Andrei Tarkovski wilde ik graag lezen wat hij over Stalker te schrijven had. Het leek me van tevoren een tamelijk heilloze missie trouwens: wie schrijft nu een boek over één film waarin die hele film beschreven wordt?
Maar sindsdien lees ik het boek en ik heb het nog steeds niet uit, want bij elk stukje wat hij beschrijft, wil ik dat stukje film ook zien. De vele referenties wil ik ook allemaal opzoeken. En dan leg ik het weer een tijdje weg en altijd pak ik het ook weer op. Omdat het zo uniek is. Van Tarkovski kun je veel zeggen, maar niet dat hij of zijn werk lichtvoetig is, of grappig. Maar Dyer en Zona zijn dat wel. Op zijn Brits wordt iets Russisch beschouwd. Dat maakt de film bijna nog rijker en voegt in ieder geval iets toe."


- Het boek dat ik had willen schrijven

De verborgen bron van Hella S. Haase.
"Ik las dit boek toen ik zeventien was en letterlijk nog niets van de wereld had gezien. De omschrijvingen van het huis, het bos, het water, regen en dreigend onweer raakten me diep. Voor Winternachten herlas ik het een paar jaar terug en al op de helft van die eerste pagina herinnerde ik het me weer. Dit boek, dat zeventig jaar oud is, is nog mooier dan ik al wist.
Als zeventienjarige hoopte ik dat wat ik las, echt bestond. En nu heb ik gezien, geroken, gevoeld dat dat zo is. Dat de poëtische, ongrijpbare en tegelijk tastbare en ruikbare wereld uit het boek ergens bestaat. Op verschillende plekken in de wereld en ja, ook nog steeds vaak in mijn hoofd. En tegelijk bestaat het alleen maar in dit kleine boekje en is het nergens mee te vergelijken."


- Het boek dat ik nu aan het lezen ben

Disappearing Earth van Julia Phillips.
"Van een vriendin die bij PenguinRandomhouse werkt, krijg ik regelmatig een pakketje boeken. Ook van schrijvers die ik helemaal niet ken. Dit boek speelt in Kamchatka en heeft als startpunt het verdwijnen van twee zusjes. Vervolgens is elk hoofdstuk gewijd aan mensen die meer of minder met die verdwijning te maken hebben. Je leest over hun eigen sores, niet groots en ook niet meeslepend. Tussen de regels door vertelt Phillips over het land, de mensen, de relatie met Rusland, over seksisme, discriminatie, over liefde, ongeluk. Ik ben enorm benieuwd waar het heen gaat."

Geplaatst op: woensdag 7 oktober 2020