Ga naar de inhoud
NL EN menu

Markha Valenta

Markha Valenta - foto Serge Ligtenberg
Markha Valenta - foto Serge Ligtenberg

Markha Valenta (1967), is universitair docent Amerikanistiek aan de Radboud Universiteit van Nijmegen en houdt zich bezig met de wisselwerking tussen globale politiek, democratische samenlevingen en vragen over religie, nationaliteit en het onderdeel uitmaken van een gemeenschap. Haar artikelen in NRC Handelsblad over Nederlands moralisme en intolerantie hebben veel stof doen opwaaien. Valenta betoogt in een reactie op een artikel in de Gay Krant over Tariq Ramadan dat er binnen een democratie ruimte moet zijn om anders te denken en te willen dan anderen. Dat geldt in haar ogen niet alleen voor homoseksuelen ( Valenta is zelf lesbisch) maar ook voor moslims die hun eigen visie hebben op homoseksualiteit.

(2016)

Archief beschikbaar voor: Markha Valenta

  • Winternachten 2010 – Winternachten 1

    Op zoek naar de Gouden Regel II

    Bestaat er zoiets als een Gouden Maatschappelijke Regel die mensen van verschillende culturen kan binden? De Indiase schrijver Tarun Tejpal en Bas Heijne gaan op zoek. Welke regels hebben door de wereldwijde economische crisis en de schuivende machtsverhoudingen afgedaan? Wat voor regels waren dat? En wat moet ervoor in de plaats komen? Misschien is het ondoenlijk om een wereld die zo in beweging is gemeenschappelijke regels op te leggen. Of kan het wel? Om wat voor soort regels gaat het dan? Hoe krijgt dat vorm in de duizelingwekkende mix van religies, rangen en standen van het vaderland van Tejpal? En biedt dat hoop en perspectief voor de relatie van Nederland met de andere Europese landen? Tejpal schrijft niet alleen romans maar hij publiceert net als Heijne artikelen en essays in kranten en tijdschriften. ENG

  • Winternachten 2010 – Winternachten 1

    Op zoek naar de Gouden Regel III

    Wat nou als je moet werken in een land dat je allerlei beperkende regels in de weg legt? Shahriar Mandanipour, verbannen uit Iran, schreef over de censuur waar hij als schrijver mee te maken kreeg, en de manier waarop hij daar in gemanoeuvreerd heeft. Xue Xinran werkte vanaf 1980 als radiojournaliste in China, tot ze in 1997 naar Londen verhuisde. Zij schreef boeken waarin zij de herinneringen van Mao's tijdgenoten stem geeft; mensen die het nu nog steeds erg moeilijk vinden om het achterste van hun tong te laten zien. Wat te doen als je moet werken onder omstandigheden die het je moeilijk of onmogelijk maken om op te schrijven wat je wilt? Is er een Gouden Regel die je erdoor sleept, een principe dat je nooit moet laten vallen? En wat betekent dat voor ons? Moeten we landen als China en Iran anders benaderen dan de landen direct om ons heen? ENG